Λ.Ε.Α.

Άκουγα στο ραδιόφωνο έναν... ας τον πούμε Δημοσιογράφο με ξενικό όνομα να μιλάει για την συμπεριφορά των Ελλήνων οδηγών τους γνωστούς σε όλους μας Greek Drivers. Πιο συγκεκριμένα επαινούσε κάποιους οδηγούς που δεν πατούν πάνω στην Λ.Ε.Α. Μάλιστα κυρίες και κύριοι οδηγοί των Ελληνικών δρόμων. Επαινούσε αυτούς που «χαλάν την πιάτσα» Αυτούς τους άθλιους που... δεν μπορώ να το διανοηθώ, αλλά άκουσον άκουσον... μα άκουσον... υπακούν τον Κ.Ο.Κ και δεν πατούσαν την εν λόγω λωρίδα. Στην Ελλάδα; Στους Greek Δρόμους; Γιατί;

Και τι σημαίνει Λ.Ε.Α. δηλαδή; Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης δεν σημαίνει ή κάνω λάθος; Δείτε λοιπόν κάποιες κραυγαλέες περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.

• 
  Είναι «εκτακτότατη» ανάγκη να μπεις στην εν λόγω Λωρίδα για να πας πιο γρήγορα ως γνήσιος Ελληνάρας, αδιαφορώντας τελείως για ασθενοφόρα, περιπολικά, πυροσβεστικά, ανθρώπους που μεταφέρουν με το προσωπικό τους όχημα ασθενείς στο νοσοκομείο. Και γιατί να έχουν αυτοί το δικαίωμα να μπαίνουν στην Λ.Ε.Α. και να μην έχω εγώ; Σε λίγο θα μας πείτε κύριε ... πως σας λένε τέλος πάντων ότι δεν πρέπει να «κολλάμε» πίσω από ασθενοφόρα και να μην τα ακολουθούμε όταν έχει κίνηση.
• 
  Έκτακτη ανάγκη είναι να θες να φτάσεις έγκαιρα στην δουλειά σου αυτούς τους χαλεπούς καιρούς. Ναι εσύ θες αλλά όλοι οι άλλοι αντί να κινηθούν με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, παίρνουν το αυτοκίνητο! Εγώ λοιπόν πως θα φτάσω στο χώρο της εργασίας μου στην ώρα μου; Θα την πατήσω (τη Λ.Ε.Α.) για να χωθώ και να ελιχθώ σαν αίλουρος και θα την ξαναπατήσω αν χρειαστεί για να κινηθώ και πάνω στην λωρίδα!
• 
  Δεν είναι επίσης έκτακτη ανάγκη να θες να κινηθείς γρήγορα στο πανάκριβο αυτοκίνητό σου, αλλά κανείς να μην κάνει στην άκρη; Μα όσο κι αν βρίζεις, φωνάζεις, χτυπιέσαι, να αυτομαστιγώνεσαι στο Σύνταγμα σαν τον Βουλγαράκη, κανείς να μην κάνει στην άκρη. Έε δεν θα μπεις στην Λ.Ε.Α. να προφτάσεις τον γελοίο μπροστά σου, να προσπεράσεις και να του δείξεις ότι πρέπει να δείχνει σεβασμό; Άλλωστε το κέρδος σε χρόνο είναι τουλάχιστον τεράστιο.

Κάποια απλά παραδείγματα προς τον γνωστό Δημοσιογράφο Πρώτο... Πορτό... κάτι με Σάλτε ή Ψάλτε τέλος πάντων, κάποιου γνωστού Διαύλου. Πάρτο Χαμπάρι εδώ είναι η χώρα της ανοχής, ένα σπίτι όπου ζει η ανοχή κυριολεκτικά. Χώνεψέ το και εσύ και όλοι εκεί έξω, η Ελλάδα δεν είναι ένα απέραντο Τρελοκομείο. Όχι... η Ελλάδα είναι ένας απέραντος «οίκος» όπου ζει η «ανοχή». Ο νοών νοείτο!

Όχι για να μην λέτε!

Και εκεί που βρισκόμουνα στην Ακαδημία Πλάτωνος στον Κολωνό, θέλοντας να στρίψω από την οδό Μοναστηρίου στην οδό Κρέοντος για να σταθμεύσω την… «μαούνα» μου (κατά κόσμον VW Passat) κοιτώ και βλέπω ένα φορτηγάκι να κλείνει την είσοδο του δρόμου. Βλέποντας ο οδηγός του μικρού φορτηγού ότι έχω βγάλει δείκτη – Flash για να στρίψω στο στενό, κάνει λίγο μπροστά το όχημα και μου αφήνει λίγο (ομολογουμένως) χώρο για να πάρω την στροφή. Προσπάθησα να πάρω την στροφή αλλά ήταν αδύνατον. Ένα Mazda RX-8 μου έκλεινε τον δρόμο. Έε τι να κάνω κι εγώ, βιαζόμουν να παρκάρω για να πάω στην δουλειά μου, μην αργήσω κάνα δίλεπτο! Κάνω λοιπόν όπισθεν χωρίς ορατότητα αφού με έκλεινε το φορτηγό για να μπορέσω να στρίψω.

Και τι νομίζετε ότι έγινε; Όχι τι νομίζετε ότι έγινε; Ανόητη νεαρά και όμορφη «Γυναίκα Οδηγός» τι έκανε; Προσπάθησε να περάσει εκεί που έκανα όπισθεν χωρίς να έχω ορατότητα, πηγαίνοντας με το Citroen Saxo της κανονικά στην οδό Μοναστηρίου προς την Ακαδημία Πλάτωνος. Την άκουσα να φρενάρει – όχι όμως και να κορνάρει – για να αποφύγει την υποτιθέμενη σύγκρουση. Σιγά μωρή την σύγκρουση! Σιγά τα ωά και σιγά το κάρο που οδηγάς, άν ξέρεις βέβαια να οδηγάς; Θα επισημάνω ότι επρόκειτο περί «Γυναίκας Οδηγού», τι να ξέρει να οδηγά; Αφήστε που απ’ το προφανέστατο Σοκ που υπέστη σταμάτησε και με κοίταζε! (όταν κοκάλωσε το σκούρο μπλε Saxo μετά το φρανάρισμα πανικού). Τι κοιτάς έε; Τι κοιτάς; Εντάξει είμαι Θεός ένας μοναδικός κούκλος, σαν τον Θεό Απόλλωνα ένα πράγμα, αλλά είναι ανάγκη να με κοιτάς με αυτόν τον τρόπο;

Εγώ συνέχισα ακάθεκτος και αφού πάρκαρα στο στενό κατέβηκα να ζητήσω εξηγήσεις. Το κοριτσάκι – το όμορφο κοριτσάκι βεβαίως βεβαίως – πιθανόν να φοβήθηκε και έφυγε. Η λογική πίσω απ’ την φυγή ίσως και να είναι ότι: «Κόντεψε να με σκοτώσει ο Γορίλας μπορεί να θέλει να μου τις βρέξει κιόλας». Λέω τώρα εγώ μπορεί να φοβήθηκε... χωρίς λόγο βέβαια, χωρίς την παραμικρή αφορμή! Σιγά τώρα που έφταιγα εγώ! Απλά μία ακόμα «Γυναίκα Οδηγός», που δεν ξέρει να οδηγά!

Δεν φταίω αδέρφια! Όχι βέβαια!!!

Σοβαρά Τώρα: Τέτοιου μεγέθους μαλακία, τέτοιας μοναδικής σύληψης χοντρομαλακία είχα χρόνια να κάνω! Απ’ το 2001 που έφευγα μεσάνυχτα απ’ τον Ερυθρό Σταυρό πτώμα στην κούραση και παραλίγο να μετατρέψω σε πτώμα τον οδηγό ένος δικύκλου. Του ζήτησα 12 φορές συγνώμη και ο άνθρωπος ήταν ευγενικότατος, αλλά η μαλακία... μαλακία. Αυτό δεν αλλάζει.

Έτσι και τώρα εν έτει 2009 Φεβρουάριο μήνα. Δεν μπορούσα ο Ηλίθιος να περιμένω να φύγει το μικρό φορτηγό, να μου δώσει ορατότητα να μπορέσω να στρίψω, ή να συνεχίσω ευθεία προς την Ακαδημία Πλάτωνος και να παρκάρω κάπου αλλού, ή ακόμα να κάνω τον γύρο της πλατείας και να έρθω στο στενό δρομάκι απ’ την άλλη είσοδο! Έπρεπε να κάνω όπισθεν για να γλιτώσω χρόνο, μην τυχόν και αργήσω άλλα δύο λεπτά στην δουλειά γιατί θα έρθει το τέλος του κόσμου. Ναι!! Παραλίγο να έρθει το τέλος της κοπέλας με το Saxo. Είμαι υπερβολικός; Αν δεν πάταγε φρένο λόγω πανικού δεν θα την άκουγα, κατά συνέπεια θα την έλιωνα με την μαούνα μου. Το αυτοκίνητό μου θα την χτύπαγε στην πλευρά του οδηγού. Μπράβο μαλάκα! Δεν μπόρεσα να ζητήσω συγνώμη, όχι ότι είχε καμία σημασία. Μόλις κατέβηκα απ’ το αυτοκίνητό μου και με είδε η οδηγός του Saxo, σηκώθηκε να φύγει. Ίσως και να φοβήθηκε, το πιο πιθανό να μην ήθελε να ασχοληθεί άλλο με έναν φαινομενικά μεγάλο καραγκιόζη.

Το συμπέρασμα είναι αυτονόητο νομίζω. Στους δύσκολους Ελληνικούς δρόμους πρέπει να είσαι πάντα συγκεντρωμένος! ΠΑΝΤΑ! Είτε είσαι πεζός, είτε είσαι οδηγός, πρέπει να είσαι πάντα συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνεις και να τηρείς τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Πάντα μα πάντα.

Προσοχή αδέρφια, μην είστε ο/η επόμενος/η!

Κότες με Porche!

Και εκεί που βρισκόμουν στην Μεσογείων με την μια αυθεντική Γερμανίδα Porche 911 targa με 2 διπλά turbo, δύο μπουριά για εξατμίσεις, δερμάτινα καθίσματα, ηχοσύστημα που «φυσάει», ένα πολύ ακριβό, σούπερ ακριβό, μοναδικά μοναδικό GT, κοιτώ και τι να δω; Τα αυτοκίνητα στην Μεσογείων δεν κάνουν στην άκρη να περάσω με το σούπερ ακριβό εκπληκτικό αυτοκίνητο μου. Γιατί; Ξαναρωτώ γιατί; Είναι οι Ελληνάρες οδηγοί ανόητοι; Δεν βλέπουν το σούπερ ακριβό, πολύ ακριβό, εκπληκτικό αυτοκίνητο μου; Πρέπει να κάνουν όλοι στην άκρη να περάσω με ταχύτητα, την ταχύτητα που αρμόζει σε μια αυθεντική Γερμανίδα Porche 911 targa με 2 διπλά turbo, δύο μπουριά για εξατμίσεις, δερμάτινα καθίσματα, ηχοσύστημα που «φυσάει», ένα πολύ ακριβό, σούπερ ακριβό, μοναδικά μοναδικό GT αυτοκίνητο μου!

Αλλά μάταιος κόπος. Κανείς δεν κάνει στην άκρη να περάσω! Μα κανείς ρε παιδί μου; Τι χάλι είναι αυτό; Η ζήλεια είναι, φταίει καθαρά η ζήλεια. Ε τι άλλο θα μπορούσε να είναι; Όταν βλέπουν ότι είσαι επιτυχημένος, (σ.σ. ή ο μπαμπάς είναι επιτυχημένος) όταν βλέπουν ότι είσαι ωραίος, (σ.σ. ή ωραιοπαθής τέλος πάντων) όταν βλέπουν ότι ο Θεός στα έδωσε απλόχερα όλα, (σ.σ. ουδέν σχόλιον) σκάνε απ’ την ζήλεια τους. Δεν με τσαντίζουν τόσο πολύ οι δικαιολογίες του τύπου «έχει κίνηση που να πάω;» και ακόμα πιο γελοίες όπως «είναι κόκινο το φανάρι, γιατί κορνάρεις;» αλλά και ακόμα γελοιοδέστερες «πάω με εκατό km/h στην κίνηση, πόσο πιο γρήγορα θες να πάω;». Δεν είναι ούτε η φανερή ζήλεια, που όπως προανέφερα, έχουν οι αντίπαλοι οδηγοί που με εκνευρίζει! Αυτό που με κάνει έξω φρενών, είναι η παντελής έλειψη σεβασμού σε μια αυθεντική Γερμανίδα Porche 911 targa με 2 διπλά turbo, δύο μπουριά για εξατμίσεις, δερμάτινα καθίσματα, ηχοσύστημα που «φυσάει», ένα πολύ ακριβό, σούπερ ακριβό, μοναδικά μοναδικό GT.

Καταλαβαίνετε ότι μου είναι πλέον δύσκολο να κρατώ την ψυχραιμία μου, στους δύσκολους Ελληνικούς δρόμους. Προσπαθώ... αλήθεια προσπαθώ... αλλά είναι πέρα απ’ τις δυνάμεις μου! Για να σας δώσω να καταλάβετε θα καταθέσω ένα τυπικό παράδειγμα οδηγικής ανικανότητας, (όχι φυσικά δικής μου). Ανόητος καραγκιόζης οδηγός με Megane 1.6 του 2005 στην Μεσογείων στο ρεύμα προς Αθήνα και πηγαίνει αργά και αριστερά. Περίπου με 90-100 km/h. Δεν είδε ο γελοίος ότι ερχόμουν με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα; Τον βλέπω τον γελοίο να παραμένει σταθερά στα 90-100 km/h, να μην αυξάνει ταχύτητα και γίνομαι Ε-ΞΑ-ΛΟΣ. Τρελάθηκα το καταλαβαίνετε, να μην κάνει στην άκρη να τον περάσω. Τι σημασία έχει που δεν το λέει ο Κ.Ο.Κ. Ποιος τον χ.....ει τον Κ.Ο.Κ. Έδωσα τόσα λεφτά για να πάρω μια αυθεντική Γερμανίδα Porche 911 targa με 2 διπλά turbo, δύο μπουριά για εξατμίσεις, δερμάτινα καθίσματα, ηχοσύστημα που «φυσάει», ένα πολύ ακριβό, σούπερ ακριβό, μοναδικά μοναδικό GT.

Θα συνεχίσω την κατάθεση ψυχής... θα το αντέξω!; Έτσι που λέτε δεν είχα άλλη επιλογή και «κόλησα» στον πίσω προφυλακτήρα του. Για αυτούς που ισχυρίζονται ότι δεν πρέπει να «κολάς» και να κορνάρεις θα προσθέσω ότι: ρε γελοίοι, πως θα τον κάνω να πάει πιο γρήγορα, έεε πως; Και όχι μόνο «κόλησα» αλλά του έδειχνα με την γνωστή χειρονομία ότι είναι λάτρης της «ταχυπεουργίας», αλλά αυτός ανένδοτος. «Ρε κάνε στην άκρη, ή τουλάχιστον επιτάχυνε στα 160 – 180 km/h» να ουρλιάζω μέσα στο πανάκριβο GT μου. Αλλά ο καραγκιόζης τίποτα! Μα τίποτα ρε... τίποτα; Να κάνω την γνωστή χειρονομία δείχνοντάς του ευγενικά πάντα, (χρόνια λάτρης του σαβούρα βιβρρ) να κόψει την «επιπαλάμια ψευδοσυνουσία». Αλλά τίποτα, μάταιος κόπος! Πέρασα τα εφιαλτικότερα δευτερόλεπτα της ζωής μου. Όχι για μένα.... για την φουκαριάρα την Γερμανίδα Porche 911 targa με 2 διπλά turbo, δύο μπουριά για εξατμίσεις, δερμάτινα καθίσματα, ηχοσύστημα που «φυσάει», ένα πολύ ακριβό, σούπερ ακριβό, μοναδικά μοναδικό GT μου.

Στην γέφυρα της Κατεχάκη ο γελοίος καραγκιόζης οδηγός έβγαλε δείκτη, (flash) και μπήκε στο δεξί ρεύμα κυκλοφορίας για να φύγει στην περιφεριακή οδό. Εκεί λοιπόν ήταν η ευκαιρία μου. Τον πλεύρισα με μια μανούβρα μοναδική, κατέβασα το πανάκριβο δεξί παράθυρο της πανάκριβης Porche μου και τον στόλισα με «κοσμητικά επίθετα». Αυτός κατέβηκε απ’ το φθηνό και ποταπό όχημά του, όπου και διαπίστωσα μετά λύπης μου ότι ήταν κοντά στα δύο μέτρα και λίγο, - πολύ λίγο όμως - τεράστιος. Εκείνη ήταν η στιγμή που συμπέρανα ότι δεν έχω να κάνω με πολιτισμένο άνθρωπο, αλλά με αγροίκο. Γιατί; τι του έκανα δηλαδή και κατέβηκε απ’ το όχημά του να με δείρει; Να τον προσπεράσω ήθελα και το ζήτησα ευγενικά! Αλλά εγώ έδειξα χαρακτήρα. Πάτησα το γκάζι τέρμα και χάθηκα κάτω απ’ την Γέφυρα. Δεν θα κάτσω τώρα να βάλω εγώ το μυαλό μου (ποιο;) με αυτόν τον ογκώδη-μυώδη πανύψηλο καραγκιόζη. Έχω κάποιο επίπεδο και δεν θα το ρίξω! Αμ πως; Αν δεν είχα επίπεδο και πολλά λεφτά, (σ.σ. ή τα λεφτά του μπαμπά) θα οδηγούσα μια αυθεντική Γερμανίδα Porche 911 targa με 2 διπλά turbo, δύο μπουριά για εξατμίσεις, δερμάτινα καθίσματα, ηχοσύστημα που «φυσάει», ένα πολύ ακριβό, σούπερ ακριβό, μοναδικά μοναδικό GT; έεε θα το οδηγούσα; Τι λέτε;

Είμαι εκπληκτικός και μοναδικός, μια... πραγματική «Κότα με Porche»!

Χωρίς Τίτλο!

Και εκεί που βρισκόμουν... Ίσως και να μην βρισκόμουν! Σήμερα θα κάνω κάτι διαφορετικό. Σήμερα θα γράψω γεγονότα απ’ την πλευρά του παθόντα και όχι του Greek Driver, ή αλλιώς Ελληνάρα Οδηγού.

Κατ’ αρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω τον οδηγό του Λευκού Seat Ibiza, ο οποίος εχθές την 18η βραδυνή διέσχισε με ερυθρό σηματοδότη, το σταυροδρόμι Εθνικής Αντιστάσεως και Τριπόλεως. Να του ζητήσω και συγνώμη που τον απέφυγα ο πεζός, αλλά κυρίως να με συγχωρεί που του είπα ΜΠΡΑΒΟ, έστω κι αν ήτο ειρωνικό σχόλιο. Οφείλω βέβαια να ενημερώσω τον κατά τα άλλα συμπαθέστατο Ελληνάρα Οδηγό, ότι δεν πάσχω από προχωρημένη γεροντική άνοια, να συμπληρώσω επίσης ότι η μητέρα μου ήτο αγνή γυναίκα και όχι σαν το δικό του παραδείγμα περί μητρότητας. Θεωρητικά τουλάχιστον μετά από χρόνιες έρευνες επιστημόνων, κάθε ένας που κακολογεί την μητέρα κάποιου τρίτου συνήθως έχει κατά νου την δικιά του. Αλλά εγώ παραταύτα τον ευχαριστώ για τα καλά του λόγια.

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον συμπαθή οδηγό δικύκλου, ο οποίος πάλι επί της οδού Εθνικής Αντιστάσεως εχθές την 8η πρωινή, απαίτησε να συνουσιαστεί η Παναγία, η μητέρα του υπέρτατου Αγίου, του Ιησού Χριστού. Ήτο λίγο άπρεπο βεβαίως βεβαίως, όχι όμως και ο λόγος του εκνευρισμού του. Ο άνθρωπος αυτός, (άνθρωπος... λέμε τώρα) όπως και πολλοί άλλοι μοτοσυκλετισταί, θεωρεί ότι οι λευκές γραμμές που ορίζουν τις λωρίδες κυκλοφορίας, είναι στην πραγματικότητα ο χώρος κίνησης των δικύκλων. Έτσι όταν βρίσκεσαι πρωί ή μεσημέρι ή απόγευμα ή βράδυ στον δρόμο, πρέπει να περιμένεις ότι κάποιος οδηγός θα προσπαθήσει να χωθεί σαν τον Χουντίνι, οπουδήποτε δεν χωράει. Δεν κατάλαβε προφανώς ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος οδηγός ότι στα δεξιά μου με στρίμωξε μια πάπια και με έκλεισε αυτός απ΄τα αριστερά. Το αποτέλεσμα ήτο η σύγκρουση του τιμονιού του με τον αριστερό εξωτερικό μου καθρέπτη.

Αφού λοιπόν περάσαμε τους φωτεινούς σηματοδότες ακολούθησε μια μικρή αψιμαχία και του ζήτησα να κάνει στην άκρη, (όχι ευγενικά βεβαίως βεβαίως). Αυτός κάνοντας μια μανούβρα που θα ζήλευε και ο Γιατρός, (Valentino Rossi – Moto GP) ήρθε στα δεξιά μου και με στόλισε με κοσμητικά επίθετα – αρκετά απ΄ αυτά ομολογώ δεν τα είχα ξανακούσει – και χάθηκε στην άσφαλτο. Τουλάχιστον μέχρι τον επόμενο σηματοδότη, όπου και τον έφτασα με το προσωπικό μου όχημα που είχε χτυπημένο καθρέπτη. Βλέποντας ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος οδηγός ότι ένα τέρας 120 kg και 1,93 cm ύψους, κατέβηκε από το όχημα πάτησε το γκάζι παραβιάζοντας τον ερυθρό σηματοδότη και χάθηκε περνώντας και τον επόμενο ερυθρό σηματοδότη. Η αλήθεια είναι και ντρέπομαι που το ομολογώ, ότι όταν έφτασα στον σηματοδότη κατέβηκα όχι για ανταλλάξω στοιχεία με τον κατά τα άλλα συμπαθέστατο οδηγό, αλλά για να θυμηθώ κάποια λακτίσματα που είχα μάθει όταν ήμουν Kick Boxer. Δυστυχώς δεν μου πρόσφερε αυτή την μικρή χαρά. Αλλά εγώ παραταύτα τον ευχαριστώ για τα καλά του λόγια.

Αλλά και σήμερα βεβαίως βεβαίως την 9η πρωινή ένας μοτοσυκλετιστής με αποκάλεσε κλίνη στην Τουρκικήν, (Καριόλα = κλίνη, καριόλης το άρρεν). Εδώ δεν μπορώ να κάνω σχόλιο, αφενώς μεν διότι ο οδηγός χάθηκε στην κίνηση και αφετέρου διότι παρόλες τις προσπάθειές μου, δεν μου εξήγησε τον λόγο που συνέχισε να με αποκαλεί κλίνη σε ξένη γλώσσα. Δεν μπορώ να το σχολιάσω αλλά παραταύτα τον ευχαριστώ για τα καλά του λόγια.

Βοήθεια Χριστιανοί κοντέβω να το χάσω! Γι αυτό θα παρακαλέσω τους κατά τα άλλα συμπαθεστάτους οδηγούς, να κόψουν την "επιπαλάμια ψευδοσυνουσία συνεπεία της οποίας είναι η εκσφενδόνιση γενετησίου υλικού σε φανταστικό προορισμό". Ήρεμα παιδιά το πολύ το τάκα τάκα σε κάνει Μ.......α.

Θα επανέλθω σύντομα...

Γιατί δεν έχω Flash;

Και εκεί που βρισκόμουν στην λεωφόρο Λένορμαν, προς Εθνική Οδό στο καπνεργοστάσιο, ήθελα να στρίψω προς ένα γνωστό πολυκατάστημα παιχνιδιών. Στο σημείο δεν έχει ξεχωριστή λωρίδα κυκλοφορίας γι αυτούς που στρίβουν αριστερά και έτσι όποιος θέλει να στρίψει, αναγκαστικά κόβει την κυκλοφορία. Έτσι μου ήρθε στο μυαλό μια παλιότερη δημοσίευση, για την παντελή έλειψη δεικτών στα αυτοκίνητα των Ελλήνων οδηγών (Greek Drivers).

Είναι δυνατόν ακόμα να μην έχουμε επαναστατήσει αδέρφια; Μας κοροϊδεύουν οι ξένοι και δεν κάνουμε τίποτα; Να μην υπάρχουν στα αυτοκίνητά μας δείκτες ή Flash; Να βρίσκομαι στην Λένορμαν, να θέλω να στρίψω αριστερά και να μην μπορώ να προειδοποιήσω τα αδέρφια μου τους Έλληνες οδηγούς (Greek Drivers); Μου ήρθε να κλάψω. Ο πόνος ήταν αβάσταχτος, όχι για μένα, αλλά για την φουκαριάρα την Μάνα μου που... χμ... ναι παρασύρθηκα... να με συγχωρείτε! Αλλά η ουσία είναι μία. Οι οδηγοί στους Ελληνικούς δρόμους, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΔΕΙΚΤΗ. Δεν υπάρχει στον βασικό εξοπλισμό, ούτε καν σαν extra.

Έτσι προσπαθούσε ένας κακομοίρης να μου πει ότι ήθελε να φύγει ευθεία, αλλά μάταιος κόπος. Δεν μπορούσα να του εξηγήσω ότι δεν έχω δείκτες. Το ξέρω ότι καμιά φορά κάποια αυτοκίνητα τα καταφέρνουν και βγάζουν δείκτες, ακριβά αυτοκίνητα ομολογουμένως, με πλούσιο εξοπλισμό όπως ABS, EBD, AC, IPOD, DVD, CD, ABCD και κυρίως Flash. Τους βλέπω στην Εθνική οδό και στην Αττική οδό, να βγάζουν δείκτη έχοντας κολήσει στον πίσω προφυλακτήρα μου για αρκετή ώρα, και θέλουν να με προσπεράσουν στην υπερβολική κίνηση. Ίσως ο δείκτης στα αυτοκίνητά τους να λειτουργεί με την συνεργασία των προβολέων που αναβοσβήνουν και την κόρνα που πατάνε με πείσμα, για να προειδοποιήσουν ότι είναι πίσω σου σητν αριστερή λωρίδα, και πρέπει να κάνεις στην άκρη για να προσπεράσουν! Λέω ίσως, είναι πιθανό, δεν το δένω σχοινί κορδόνι, μπορεί.

Αλλά όταν αλλάζουν λωρίδα κυκλοφορίας, όταν στρίβουν σε κάποιο στενό, όταν θέλουν να παρκάρουν, όταν θέλουν να αποφύγουν απότομα ένα εμπόδιο στο δρόμο και πολλά άλλα παραδείγματα καταδεικνύουν την μεγάλη αλήθεια. Ότι στα οχήματα που εισάγονται στην χώρα μας, ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ τα Flash. Η συνομοσία εναντίον του Έθνους είναι μεγάλη αδέρφια, πολύ μεγάλη. Πρέπει να παλέψουμε να απαλλαχθεί το Έθνος από την μανία των μεγάλων ξένων κέντρων. Να παλέψουν οι Ελληνικές αντιπροσωπείες να σωθεί ο Ελληνισμός, Παραφράζοντας τον μεγάλο ήρωα του 1821 – Αυτά και άλλα τόσα αυτοκίνητα χωρίς flash να σας δώσουν, να μην τα καταδεχτήτε... δι αυτά πολεμήσαμε!

Τα λέει ο Μπουμπούκος και η παρέα του, αλλά ποιός τους ακούει, (Λέμε καμιά μα....ία να περάσει η ώρα).

Greek Parking

Και εκεί που βρισκόμουν έξω απ’ το σπίτι μου και πήγα να βγάλω το αυτοκίνητό μου από τη θέση στάθμευσης, κοιτώ και τι να δω; Όχι τι να δω; Ένα μικρό Ι.Χ. περίμενε να φύγω για να σταθμεύσει στη θέση μου. Στην ΘΕΣΗ ΜΟΥ! Στην θέση που παρκάρω το OPEL Zafira μου. Τι λέτε ρε; Το ΔΙΚΟ ΜΟΥ αυτοκίνητο το παρκάρω έξω απ’ το ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ. Που αλλού να το βάλω; Σίγουρα όχι εκεί που πάει το βρώμικο μυαλό σας.

Τώρα θα μου πείτε, «αφού φεύγεις ρε καραγκιόζη, γιατί δεν θες να παρκάρει κάποιος άλλος μπροστά στο ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ;». Πρώτα απ’ όλα δεν είμαι καραγκιόζης και έπειτα αν αφήσω το μικρό και ποταπό αυτοκίνητο να παρκάρει, πως θα βάλω μπροστά στο πεζοδρόμιό ΜΟΥ τα χαλασμένα μηχανάκια, που αγόρασα ειδικά για να τα παρκάρω όταν φεύγω; Άλλωστε στη γειτονιά μου έρχονται από άλλες περιοχές και παρκάρουν για να χρησιμοποιήσουν το ΜΕΤΡΟ. Πράγμα που σημαίνει ότι μέχρι τουλάχιστον τις 18:00 (ή 6:00 μμ), η περιοχή είναι πηγμένη στο αυτοκίνητο. Αν δείτε που σταθμεύουν... θα φρίξετε. Πάνω σε πεζοδρόμια, κλείνουν στροφές, κλείνουν κάδους, κλείνουν σπίτια. Έτσι κι εγώ προστατεύω την περιουσία μου, το σπίτι μου, την οικογενειακή μου θαλπωρή. Όχι σαν κάτι άλλους!

Βλέπετε δεν μου αρέσει να βάζω παρτέρια, καρέκλες, αυτοσχέδια κολονάκια και άλλες αηδίες που βάζουν κάποιοι άλλοι αυθαίρετα και παράνομα σε χώρους στάθμευσης. Όχι τέτοιες αηδίες δεν κάνω. Τα 3 μηχανάκια τα βάζω για να έχω να παρκάρω όταν θα έρθω αργά το βράδυ ή νωρίς το μεσημέρι ή το απόγευμα. Έτσι έχω πάντα νομίμως χώρο στάθμευσης μπροστά στο σπίτι μου. Δεν κουράζομαι βρε αδερφέ να ψάχνω για πάρκινγκ όλο το βράδυ. Και αν θέλω να ξεφορτώσω ψώνια, εργαλεία, έπιπλα, μηχανήματα ή κανέναν εφοπλιστή, μπορώ να τελειώσω στο πι και φι... τουλάχιστον στο πι.

Τι όλοι θα ακολουθήσουν το παράδειγμά μου; Δύσκολο το βλέπω. Θέλει υψηλό δείκτη νοημοσύνης για να βρεις το σύστημα και να το κάνεις να δουλέψει. Δεν είναι εύκολο και δεν είναι για όλους. Είναι για τους ελεύθερους, αυθεντικούς επληκτικούς και μοναδικούς Greek Drivers.

«Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» Ανδρέας Κάλβος.

Ξεκινώ με Ευχές!

Χρόνια Πολλά και καλά σε όλους τους Έλληνες της Ελλάδας και της Διασποράς, σε όλους τους κατοίκους της Ελλάδας, του Πλανήτη Γη, αλλά και σε όλα τα νοήμοντα όντα του σύμπαντος.

Ελπίζω το νέο έτος να φέρει χαρά, ευτυχία και ειρήνη σε όλο τον κόσμο, με πολύ λίγα εως καθόλου τροχαία ατυχήματα.

Να είστε όλοι καλά, να οδηγείτε με ασφάλεια και το 2009 να είναι πολύ καλύτερο έτος από το προηγούμενο για όλους σας!

Μπράβο!

- Αύξηση στα τροχαία!

- Αύξηση εσόδων μέσω των διοδίων!

- Αύξηση χρήσης κινητών!

- Μείωση κονδυλίων για την συντήρηση των δρόμων!

Και πάλι μπράβο!

Σε αναμονή Κλήσης...

Και εκεί που στεκόμουν κάπου στο Γαλάτσι, εγώ ο ΤΡΟ-ΧΟ-ΝΟ-ΜΟΣ, το καλύτερο παιδί της Γ.Α.Δ.Α. το αστέρι της σχολής Αστυνομίας, ο «εκλεκτός του σώματος», τι να δω; Ένα άσπρο saxo με «Γυναίκα-Οδηγό», (όμορφη μελαχρινή, επικίνδυνα γοητευτική, μοιραία γυναίκα απ’ αυτές που βλέπεις μόνο όταν ονειρεύεσαι) στο τιμόνι, έρχεται από μακριά. «Γυναίκα-Οδηγός»!!!! Και εμείς τι κάνουμε εδώ μπρίκια κολλάμε. Τώρα θα δει τι πάει να πει ΤΡΟ-ΧΟ-ΝΟ-ΜΟΣ.

Καθώς ερχόταν λοιπόν με μικρή ταχύτητα, (χάσαμε την κλήση για υπερβολική ταχύτητα γαμώτο) της κάνω νόημα να σταματήσει. Τώρα θα δει! Γυναίκα στο τιμόνι σίγουρα δεν θα φοράει ζώνη. Αλλά αυτή δυστυχώς φορούσε! Καλά θα μιλάει στο κινητό... Κοιτώ... τί ούτε αυτό; Ε τι διάολο, κάτι θα έχει ξεχάσει... την ασφάλεια, το δίπλωμα, την άδεια, την κάρτα καυσαερίων, το φαϊ στη φωτιά. Τέλος πάντων κάτι θα έχει ξεχάσει, γυναίκα είναι. Το παράθυρο κατεβασμένο (φαίνεται ζεσταινόταν η Γυναίκα-Οδηγός) παίρνω το ύφος και το στυλ που μπορεί να έχει μόνο ο ΤΡΟ-ΧΟ-ΝΟ-ΜΟΣ και την ρωτώ.

«Συγνώμη κυρία μου το αμάξι δικό σας είναι;»

«Ναι» μου απαντάει.

«Ναι... τι ναι μωρή σιγά μην είναι δικό σου, τα χαρτιά σου τώρα.» μπορεί να ακούστηκα σαν την Γκεστάπο από την «Υπολοχαγό Νατάσα» αλλά έπρεπε να δείξω πυγμή, μη μας πάρει και τον αέρα τώρα μια «Γυναίκα-Οδηγός». Ανοίγει λοιπόν το ντουλαπάκι και βγάζει τα χαρτιά. Κοιτώ λοιπόν και ω του θαύματος είχε όλα τα χαρτιά. Άδεια αυτοκινήτου, δίπλωμα οδήγησης, (με λάθος ηλικία αυτό είναι σιγουρότατο) ασφάλεια του αυτοκινήτου, μιλάμε τα πάντα είχε! Κάποιος φούρνος θα γκρεμίστηκε!

Το κέρατό μου και εγώ ο «εκλεκτός του σώματος» τι θα κάνω τώρα; Πως θα κοιμηθώ το βράδυ γνωρίζοντας ότι δεν έκανα το ιερό μου καθήκον. Πρέπει να τιμωρήσω αυτή την «Γυναίκα-Οδηγό» με παραδειγματικό τρόπο, χε χε. Συνεχίζω να την βομβαρδίζω με ερωτήσεις, ψάχνωντας να βρω μια λύση, λύση που να ικανοποιεί την κοινωνία! Ψάχνω ψάχνω και ξαφνικά το βρήκα. Είχε καθυστέρηση... Μάλιστα είχε καθυστέρηση! Μία ολόκληρη εβδομάδα καθυστέρηση! Καθυστέρησε δηλαδή επτά ημέρες η Γυναίκα-Οδηγός να περάσει το αυτοκίνητο ΚΤΕΟ. Αυτό ξεπλένεται με ένα κουβά αίμα, δηλαδή ευρώ, ή καλύτερα με 400 ευρώ. Αυτός είμαι τα κατάφερα, είμαι ωραίος, πολύ ωραίος, δεν είμαι τυχαία ο «εκλεκτός του σώματος», εγώ ο ΤΡΟ-ΧΟ-ΝΟ-ΜΟΣ!

Τώρα θα μπορέσω να κοιμηθώ το βράδυ με ύσυχη την συνείδησή μου! Βγάζω το μπλοκ του ΤΡΟ-ΧΟ-ΝΟ-ΜΟΥ και συμπληρώνω τα στοιχεία της (πολύ όμορφης ομολογουμένως) «Γυναίκας-Οδηγού». Αυτή να διαμαρτύρεται, να κλαίει, να οδύρεται, να προσπαθεί να με πείσει ότι το αυτοκίνητό της δεν αξίζει τα 400 ευρώ του προστίμου, άσε που δεν είχε χρόνο να πάει λόγω μεγάλου φόρτου εργασίας. Καλά αναίσθητη είναι; Είχε μία ολόκληρη εβδομάδα καθυστέρηση και ισχυρίζεται ότι δεν είχε χρόνο; Ε και τι μ΄αυτό; Τώρα τα συμπλήρωσα τα στοιχεία και ένας ΤΡΟ-ΧΟ-ΝΟ-ΜΟΣ δεν κάνει ποτέ μα ποτέ μα ποτέ πίσω.

«Πες μου Γυναίκα-Οδηγέ;» τη ρωτάω, «πόσο κάνει 400/10», σιγά μη ξέρει την απάντηση χε χε.

«40 μου απαντά» την ήξερε τη απάντηση, (είναι και μορφωμένη)

«ε τόσο πρόστιμο θα πάρεις, για παράνομη... στροφή. Κι αν είσαι καλό κορίτσι και πας γρήγορα να πληρώσεις το πρόστιμο θα δώσεις 20 ευρώ».

Τώρα θα ρωτήσετε γιατί έκανα πίσω; Κανονικά δεν έπρεπε αλλά... δεν ξέρω τι να πω; Πες πως ζαλίστικα από την σπάνια ομορφιά της, πες ότι έφταιγε η μοναδική καλοσύνη μου, ή τέλος πες ότι κάτι με έκανε να θυμηθώ τα άλλα αυτοκίνητα που περάσαν. Αυτοκίνητα με μεθυσμένους και κάπως ογκώδεις οδηγούς, (πιο ογκώδεις από ‘μένα) άλλα αυτοκίνητα με ίσως και ύποπτα πρόσωπα αλλοδαπών οδηγών και όχι μόνο, άλλα βαρυφορτωμένα επικίνδυνα έτοιμα για ταξίδι, τα οποία άφησα να φύγουν (όλα τα άφησα μη φάμε και ξύλο τώρα). Ίσως να έφταιγε κι αυτό, λέω ίσως...

Δεν είμαι τυχαία ο «εκλεκτός του σώματος», το καλύτερο παιδί της Γ.Α.Δ.Α. το αστέρι της σχολής Αστυνομίας, εγώ ο ΤΡΟ-ΧΟ-ΝΟ-ΜΟΣ!

Γνήσιος Greek Rallye-ίστας

Και εκεί που βρισκόμουν στην Λεωφόρο Κηφισού, (Εθνική Οδό) έκανα σφήνες με το 106 Rallye μου, τρέχοντας σαν τρελλός μέσα στην κίνηση 8:30 το πρωί. Αν είναι κάτι που μ’ αρέσει στον δρόμο είναι να τρέχω σαν να με κυνηγούν εφτά μαύροι, να μην περιμένω στις ουρές τους ηλίθιους να περάσουν, να καβαλάω την Λ.Ε.Α. (Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης), να γράφω τους τροχονόμους, να περνώ μόνο όταν έχει κόκκινο, και άλλα πολλά. Δηλαδή για να μην τα πολυλογώ ένας πραγματικός, γνήσιος και αυθεντικός Greek Driver!

Έτρεχα που λέτε όσο μ’ αφήναν τα άλλα ζώα, (ζώα γιατί δεν κάνουν στην άκρη να περάσω) μέχρι να φτάσω στην γέφυρα Ροσινιόλ. Στο σημείο αυτό ως ένας κλασικός Ελληνάρας, καβαλάω την Λ.Ε.Α. και πατάω γκάζι έτσι ώστε λίγο πριν από το σημείο που ξεκινά η γέφυρα και στο σημείο που κατεβαίνει ο δρόμος κάτω απ' αυτή, να κάνω απότομα αριστερά και αφού κόψω τους ηλίθιους που περιμένουν στην ουρά, να μπω στην γέφυρα... χα χα.

Αλλά λίγο πριν την αρχή της γέφυρας κοιτώ και βλέπω έναν «εκπρόσωπο του νόμου», να οδηγεί τους «έξυπνους» που πατούν την Λ.Ε.Α. να κατευθυνθούν κάτω από την γέφυρα. Ε καλά, αυτό είναι για τους άλλους! Ο γνήσιος Greek Rallye-ίστας δεν μασάει! Προχωρώ λοιπόν και μόλις φτάνω στον «εκπρόσωπο του νόμου», κάνω απότομα αριστερά και πάω να πατήσω το ρημαδόγκαζο. Αυτό που ακολούθησε ήταν... με μία λέξη... ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!! Αλλά ήταν όμως πραγματικότητα.

Όταν ήμουν έτοιμος να σκίσω την άσφαλτο, πετάχτηκε μπροστά μου ο «Ζητάς», (με ένα άλμα που θα ζήλευε Ντοπαρισμένος Αμερικανός Αθλητής) και έκλεισε με το σώμα του τον δρόμο. Αυτή η κίνηση με ανάγκασε να σταματήσω απότομα. Αλλά δεν το έβαλα κάτω. Μόλις συνήλθα από το σοκ έκανα την κίνηση να κόψω αριστερά, αλλά ο «Ζητάς» κόλησε στην μάσκα του Rallye μου, και ούρλιαζε:
«ΤΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΕΓΩ ΡΕ ...ôïõïõô, ΠΟΥ ΜΕ ΓΡΑΦΕΙΣ ΣΤΑ...ôïõïõô, ΡΕ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ. ΘΑ ΠΑΣ ΔΕΞΙΑ ΘΕΣ ΔΕ ΘΕΣ ΡΕ...ôïõïõô.»

Σε ποιόν είπε «ΡΕ...ôïõïõô»; Να κάνω δεξιά και να πάω κάτω από την γέφυρα; Γιατί επειδή το είπε ο «εκπρόσωπος του νόμου»; ή μήπως νόμιζε ότι θα τον φοβηθώ που ήταν γύρω στα τρία μέτρα στο ύψος και δύο στο πλάτος; Σιγά τα ωά ρε! Ο λόγος που έκανα τελικά δεξιά ήταν... γιατί δεν ήθελα να.... θυμώσω, ναι δεν ήθελα να θυμώσω και πάω στην δουλειά μες στην τσαντίλα. Ναι αυτό είναι! Αλλά που να το καταλάβει ο Γκοντζίλα «Ζητάς»; Τέλος πάντων ουδέν κακό... κλπ. Τι νομίζει ότι κατάλαβε ο «εκπρόσωπος του νόμου»; μήπως πίστεψε ότι από εδω και στο εξής θα τηρώ τον ΚΟΚ; Μήπως πιστεύει ότι έβαλα μυαλό και δεν θα το ξανακάνω;

Έτσι λοιπόν παιδιά μου έβαλα μυαλό... επιτέλους! Δεν θα τρέχω σαν τρελός, δεν θα κλέβω στην ουρά ούτε στα φανάρια, δεν θα παραβιάζω την Λ.Ε.Α. δεν θα περνάω με κόκκινο ή πορτοκαλί, θα σέβομαι τους πεζούς, θα βγάζω δείκτες ή flash, δεν θα καπνίζω και να μιλάω στο κινητό την ώρα που πίνω τον καφέ μου και οδηγώ, δεν θα κάνω τον έξυπνο με ανόητες μαγκιές, δεν θα κάνω σφήνες και πολλά πολλά πολλά άλλα. Ναι επιτέλους έβαλα μυαλό μετά το σοκ που μου προκάλεσε ο Γκοντζίλα «Ζητάς»! Ναι... όντως... έβαλα μυαλό, ποτέ ξανά Ελληνάρας!

Το άλλο με τον Τοτό... χα χα χα χα χα χα χα χα! Αύριο αδέρφια παίρνω εκδίκηση.

ΣΟΒΑΡΑ ΤΩΡΑ: Τα θερμά μου συγχαρητήρια στον «εκπρόσωπο του νόμου». Θέλουμε κι άλλους σαν κι εσένα!
Κ.